கோடி சுவாமிகள்

🎬 கோடி சாமிகள் – மறுபிறவி எடுத்த சித்தரின் மர்மப் பயணம்

 சிலர் மனிதர்களாக இருந்து மனிதர்களாகவே பிறந்து வாழ்கிறார்கள்…
சிலர் மகான்களாக இருந்து, மனிதர்களாக மறுபிறவி எடுக்கிறார்கள். 

பிறக்கும் போது மனிதர்களை போலவே இருக்கும் இந்த மஹான்கள் இதில்   எப்போது சித்தராகிறார்கள்? எதற்காக மீண்டும் இந்த பூமியில் தோன்றுகிறார்கள்?

 இந்த ஆழ்ந்த, மௌனமான கேள்விகளுக்கான
விடையாய் நிற்கும் ஒரு பெயர்தான்…
புரவிப்பாளயம் கோடி சாமிகள்.

 

இந்த உலகில் சில கதைகள்…
காதுகளால் கேட்பதற்கல்ல…
உள்ளத்தால் உணர்வதற்காகவே பிறந்தவை.

 நீங்கள் இப்போது கேட்கப் போவது,
ஒரு சாதாரண வாழ்க்கை வரலாறு அல்ல…
ஒரு சித்தரின் ஆன்மீகப் பயணம். 🙏

 

 முன்பிறவியிலேயே
அளவிட முடியாத ஞானமும்,
விளக்க முடியாத சக்தியும் பெற்றிருந்த
சில சித்தபுருஷர்கள்,

அந்த அருளைத் தங்களுக்காகச் சேமிக்காமல்…
மனிதர்களின் வேதனையைத் துடைக்க,
திசை இழந்து தவிக்கும் உள்ளங்களுக்கு
ஒளியாக நிற்க,
மீண்டும் இந்த மண்ணில்
பிறவி எடுப்பார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

அப்படிப் பிறவி எடுத்த சித்தர்களின் வாழ்க்கையில்,
பிறந்த இடமோ,
பெற்றோரின் பெயரோ,
குழந்தைப் பருவத்தின் நினைவுகளோ
வரலாற்றில் முக்கியமாகப் பதிவாகியிருக்காது.

அவை எல்லாம்
  மெதுவாக மறைந்து போகும்;
ஏனெனில்,
அவர்களின் வாழ்க்கை
வரலாறாக அல்ல…
அருளாகவே பேசுகிறது.

 ஒருநாள்…
எங்கிருந்தோ தோன்றி,
ஒரு கணம் தரிசனம் தந்து,
மக்களின் வாழ்வுப் பாதையையே
மாற்றிவிடுவார்கள்.

 ஒரு தரிசனம்
ஒரு வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றும்
என்று நீங்கள் எண்ணியிருக்கிறீர்களா?

அப்படி ஒரு தரிசனத்தை கொடுத்தவர் தான்  புரவிப்பாளயம் கோடி சாமிகள்.

1940 – தனுஷ்கோடி.

 ஆங்கிலேயர் ஆட்சி
நாட்டை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த காலம்.
அதே நேரத்தில்,
சுதந்திரத்தின் கனல்
மெல்ல மெல்ல
தீயாக மாறிக் கொண்டிருந்த
வரலாற்றுத் தருணம்.

அந்தச் சூழலில்…
வரதராஜுலு.

ரெயில்வே போலீசில்
சப்-இன்ஸ்பெக்டராக
பணியாற்றியவர்.

மண்டபம் முதல் தனுஷ்கோடி வரை
விரிந்த துறைமுகங்கள்,
கப்பல் கட்டும் தளங்கள் உள்ளிட்ட
முக்கியமான பகுதிகளை
கண்காணிக்கும் பொறுப்பு
அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது.

 அதனால்…
ஒவ்வொரு நாளும்,
ரெயில்தான் அவரது பயணம்;
ரெயில்தான் அவரது வாழ்க்கையின் பாதை.

அந்தப் பாதை,
அவரை ஒரு சாதாரண நாளிலிருந்து
ஒரு அசாதாரண சந்திப்புக்குக்
கொண்டு செல்லப் போகிறது
என்று அப்போது யாருக்குத் தெரியும்?

 ஒருநாள்…
தனுஷ்கோடி ரெயில் நிலையத்தில்,
ரெயிலுக்காகக் காத்திருந்த
அந்தச் சாதாரணமான தருணத்திலேயே,
ஒரு அசாதாரணச் செய்தி
வரதராஜுலுவின் காதில் விழுகிறது.

அந்தோனியார் தேவாலயத்திற்கு அருகிலுள்ள
மணல் மேட்டில்,
பல நாட்களாக ஒரு சாது
ஒற்றைக் காலில்
தியானத்தில் நிற்கிறார்
என்று அவர் கேள்விப்படுகிறார்.

அவர் உடனே போய் பார்க்கிறார்…

அங்கே அவர் கண்ட காட்சி…
ஒரே நொடியில்
அவரது உள்ளத்தை உலுக்கியது.

ஏனெனில்,
சில நாட்களுக்கு முன்
அவருடைய கனவில் தரிசனம் தந்த
ஒரு மகானின் சாயல்…
அப்படியே,
அந்த மணல் மேட்டில்
தியானத்தில் இருந்த
சாமிகளின் உருவத்தோடு
முழுமையாக ஒத்துப் போயிருந்தது.

இது ஒரு தற்செயலான சம்பவம் அல்ல…
இதன் பின்னால்
ஏதோ ஒரு தெய்வீக அழைப்பு இருக்கிறது
என்று,
அவருடைய உள்ளுணர்வு
மெல்ல, ஆனால் உறுதியாகச் சொன்னது.

 ஒரு மணி நேரம் கழித்து
அந்த சாது கண் விழித்த போது …
வரதராஜுலு
ஆழ்ந்த பணிவோடு, ஏன் வீட்டுக்கு வாங்க சாமி”
என்று அழைத்தார்.

எந்த தயக்கமும் இன்றி,
எந்த மறுப்பும் கூறாமல்,
சாமிகளும் அவருடன்
வீட்டிற்கு வந்து
சில நாட்கள் அங்கே தங்கினார்.

அந்த நொடியிலிருந்தே…
அந்த இல்லத்தின் விதி
மெல்ல மெல்ல மாறத் தொடங்கியது.

பல ஆண்டுகளாக
குழந்தை வரம் இன்றி
தவித்த வரதராஜுலுவிற்கு
குழந்தைப் பாக்கியம் கிடைத்தது.

நீண்ட காலமாக
படுக்கையிலேயே இருந்த
அவருடைய தாயாரும்
முழுமையாக குணமடைந்தார்.

இதெல்லாம் தற்செயலா?
அல்ல…
இது சாமிகளின் அருளே
என்று வரதராஜுலுவின் உள்ளம்
உறுதியாக நம்பியது.

அன்றிலிருந்தே…
அவர் சாமிகளை
ஒரு சாதாரண மனிதராக அல்ல,
தெய்வமாகவே
வழிபடத் தொடங்கினார்.

சாமிகளின் அற்புதங்கள்…
எந்த ஆரவாரமும் இல்லாமல்,
ஆனால் உள்ளத்தின் ஆழத்தை
உலுக்கும் சக்தியோடு,
மக்களிடையே
மெல்ல மெல்லப் பரவத் தொடங்கின.

தரிசனம் பெற வந்தவர்களிடம்
அவர் அதிகமாக பேசுவதில்லை.
அனாவசிய வார்த்தைகள்
அவரிடம் இல்லை.

ஆனால்,
ஒவ்வொரு மனிதரையும் பார்த்து
அவர் சொன்ன
ஒரே ஒரு வாக்கியம்,
அவர்களின் வாழ்க்கையின்
திசையை மாற்றிவிடும்
வலிமை கொண்டதாக இருந்தது.

“கோடி வரும்…
தேடி வரும்…”

“கோடி கோடியாக வாழ்வாய்…”

இந்த சில வார்த்தைகளே…
மக்களின் மனதில்
அசைக்க முடியாத
நம்பிக்கையாக மாறி,
அவரை
“கோடி சாமிகள்”
என்று அழைக்க வைத்தது.

திருச்சி…
வயலூர்…
சேலம்…
சென்னை…
பழனி…
கோவை…
பொள்ளாச்சி…
புரவிப்பாளயம்…

ஒரு இடத்திலும் நிலைக்காத
சித்தரின் பாதம்,
பல ஊர்களைக் கடந்து,
பல உள்ளங்களைத் தொட்டுக்கொண்டே
நீண்டு கொண்டிருந்தது.

ஒருமுறை சென்னையில்…
ஒரு நீதிபதியின் மனத்தில்
ஒரு சிறிய சந்தேகம் எழுந்தது.

“இவர் உண்மையிலேயே
சித்தரா?”

என்ற கேள்வி,
மெல்ல ஒரு சோதனையாக மாறியது.

ஒரு அறையில்
சாமிகளை அடைத்து,
மூச்சு திணறும் அளவிற்கு
சாம்பிராணி புகையை நிரப்பி,
கதவைப் பூட்டி வைத்தார்.

இரண்டு மணி நேரம் கழித்து
கதவு திறக்கப்பட்டபோது…
அறையில் புகை மட்டும்
மெல்ல விலகியிருந்தது.

ஆனால்…
சாமிகள்?

எப்போதும் போல,
அமைதியாக,
சாதாரணமாக
அமர்ந்திருந்தார்.

அந்த ஒரே தருணம்…
சந்தேகத்தை நம்பிக்கையாக,
நம்பிக்கையை பக்தியாக
மாற்றியது.

அன்றிலிருந்து,
அந்த நீதிபதி
சாமிகளின் பக்தரானார்.

கோயம்புத்தூரில் இருந்த சாமிகளை புரவிப்பாளயம்,

புரவிப்பாளயத்தை நோக்கி
தன் இறுதி பயணத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்…
கோடி சாமிகள் ஒரு முக்கியமான இடத்தில் தங்கினார்.
அது…
கோவை.

1961 – ஜனவரி.

அந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில்,
கோடி சாமிகள்
கோவையை அடைந்தார்.
அவர் நேராகச் சென்ற இடம்…
அப்புசாமி சாலையில்,
நிர்மலா கல்லூரிக்கு எதிரே அமைந்திருந்த
அருணாசலம் மற்றும்
ஏகாம்பரத்தின் சகோதரியான
ஜகதாம்பிகா அவர்களின் வீடு.

அந்த வீட்டின்
மேல் மாடியில்தான்
சில நாட்கள்
கோடி சாமிகள் தங்கினார்.

ஒருமுறை…
அம்பிகைநாதன் மற்றும் ஏகாம்பரம்
சாமிகளை தரிசிக்க
அந்த வீட்டிற்கு வந்தபோது,
சாமிகள் எங்கேயும் காணப்படவில்லை.

வீட்டின் ஒவ்வொரு அறையையும்
தேடியவர்கள்,
இறுதியில் கண்ட காட்சி…
அவர்களை அசரவைத்தது.

வீட்டின்
தண்ணீர் தொட்டிக்குள்…
ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்திருந்தார்
கோடி சாமிகள்.

அது
கடும் கோடை மதிய நேரம்.
சூரியன்
அக்னியாக சுட்டுக்கொண்டிருந்த நேரம்.

ஆனால்…
சாமிகள்?

வெப்பம் அவரைத் தொடவே இல்லை.
அமைதியாக
தொட்டியிலிருந்து வெளியே வந்தார்.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த
ஏகாம்பரமும்
அம்பிகைநாதனும்
வியப்பில் உறைந்தனர்.

மனித உடலா?
அல்லது…
அதைக் கடந்த நிலைமையா?
என்று
அவர்களுக்கே புரியவில்லை.

இந்தச் செய்தி
மெல்ல மெல்ல
அந்தப் பகுதியில் பரவியது.

அந்த வீட்டிற்கு
அருகில் வசித்தவர் தான்…
நெய்க்காரப்பட்டி ஜமீன்தார்.

ஒரு மகான்
அருகிலேயே தங்கியிருக்கிறார்
என்ற தகவல் கேள்விப்பட்டதும்,
அவர் உடனே
சாமிகளை தரிசிக்க வந்தார்.

முதல் தரிசனத்திலேயே…
அவரது உள்ளம்
சாமிகளிடம் சரணடைந்தது.

பணிவுடன்,
“என் வீட்டிற்கு
வருகை தர வேண்டும்”
என்று வேண்டினார்.

எந்த தயக்கமும் இன்றி,
கோடி சாமிகள்
அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.

நெய்க்காரப்பட்டி ஜமீன்தாரின்
வீட்டில் தங்கியிருந்த காலத்தில்,
அவரது தொடர்ந்த வேண்டுகோளின்பேரில்,
கோடி சாமிகள்
தன் சடா முடியை அகற்றி,
முழுமையாக சவரம் செய்து
ஒரு புதிய தோற்றத்தை ஏற்றார்.

அந்த அரிய தருணமே…
இன்றும்
புகைப்படமாக
பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

அது…
ரேஸ் கோர்ஸ் சாலையில் உள்ள
நெய்க்காரப்பட்டி ஜமீன்தாரின்
வீட்டில் எடுத்த
ஒரே ஒரு சாட்சியம்.

அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பின்,
கோடி சாமிகள்
சிங்காநல்லூரைச் சேர்ந்த
ஒரு பக்தரின் பண்ணை வீட்டில்
சில காலம் தங்கினார்.

அந்த நாட்களில்,
ரேஸ் கோர்ஸ் சாலையில்
சாமிகளை தரிசித்த
ஒவ்வொருவரும்,
தெய்வீக அனுபவம் பெற்றவர்கள்
என்று கருதப்பட்டனர்.

சாமிகள்
அங்கே சில காலம் தங்கிய பின்,
கோழி பங்களா
என அழைக்கப்பட்ட
இடத்திற்குச் சென்றார்.

அந்த பங்களா…
புரவிப்பாளயம் ஜமீன் குடும்பத்துக்குச் சொந்தமானது.

அங்கேயும்
சில வாரங்கள் தங்கி,
மெதுவாக…
அமைதியாக…
தன் பயணத்தை
அடுத்த நிலைக்குக் கொண்டு சென்றார்.

அந்தப் பயணம் தான்…
புரவிப்பாளயம் அரண்மனை.

அங்கிருந்து தான்,
32 ஆண்டுகள் நீடித்த
அற்புதமான ஒரு ஆன்மீக அத்தியாயம்
தொடங்கியது.

கோவை…
அவருக்கு
ஒரு தங்குமிடம் மட்டும் அல்ல.

புரவிப்பாளயத்திற்குச் செல்லும் முன்,
சித்தர் உலகத்திற்குத் தன்னை வெளிப்படுத்திய
ஒரு திருநகரம்.

புறவுபாளையம் ஜமீன்தார் சாமிகளை தரிசித்து
ஆழ்ந்த பணிவும்
மரியாதையும் கலந்து
“புரவிப்பாளயம்
வருகிறீர்களா?” சாமி என்று அழைத்தார்.

அந்த அழைப்பிற்கு,
எந்த தயக்கமும் இன்றி,
“ஆகா… வருகிறேன்.”

என்று சாமிகள் சொன்ன
அந்தப் பதிலில்,
ஒரு சாதாரண ஒப்புதல் இல்லை…
ஒரு தீர்மானத்தின்
தெளிவு இருந்தது.

அரண்மனை வந்ததும்,
முழு வளாகத்தையும்
அமைதியாகச் சுற்றிப் பார்த்த
சாமிகள்,
மாடியில் இருந்த
ஒரு சிறிய அறையைத்
தேர்ந்தெடுத்து,
அங்கே அமர்ந்தார்.

அந்த நாளிலிருந்து…
1994 வரை —
முழு 32 ஆண்டுகள்.

 ஒரு நாள் கூட…
ஒரு தருணம் கூட…
அவர் அந்த அறையிலிருந்து
கீழே இறங்கவில்லை.

அது ஒரு சாதாரண அறை அல்ல…
ஒரு சித்தர்
உலகத்துடன் மௌனமாக
உரையாடிய
அருளின் மையமாகவே
மாறியது.

 

இந்த 32 ஆண்டுகளுக்குள்…
சாமிகள் நிகழ்த்திய
அற்புதங்கள்
எண்ணிக்கையால்
அளவிட முடியாதவை.

அவை வெறும் நிகழ்வுகள் அல்ல…
மனிதர்களின் வாழ்க்கையின்
திசையை மாற்றிய
அருள் தருணங்கள்.

இனம்…
மொழி…
மதம்…
எதையும் கணக்கில் கொள்ளாமல்,
ஆயிரக்கணக்கானோர்
ஒரே நம்பிக்கையுடன்
அவரைத் தரிசிக்க வந்தனர்.

ஒரு மனிதன்
இத்தனை உள்ளங்களை
ஒரே நேரத்தில்
எப்படி ஈர்த்தார்
என்று நீங்கள்
சிந்தித்திருக்கிறீர்களா?

உணவு உண்ணாதவர்…
தண்ணீர் குடித்ததை
யாரும் கண்டதில்லை…
குளிக்காதவர்…

ஆனால்,
அவரிடமிருந்து வெளிப்பட்டது
வியர்வையின் வாசனை அல்ல…
தெய்வீகத் திரவியத்தின் மணம்.

அவர் மனிதர்களின்
முகத்தைப் பார்க்கவில்லை…
மனதைப் பார்த்தார்.

அவர்கள் சொல்லாமலேயே
அவர்களின் வேதனைகளை
உணர்ந்து,
அவற்றை
மௌனமாகவே
நீக்கிய மஹான்.

அவர்தான் —
கோடி சாமிகள்.

1994 – அக்டோபர் 10.
மதியம் சரியாக 3:30.

இந்த பூத உடலை விட்டு,
சாமிகள்
மகா சமாதி
அடைந்த
அந்தத் தருணம்…

ஆனால்…
அது ஒரு முடிவு அல்ல.
ஒரு நிலைமாற்றம்.

இன்று,
அவர் சமாதியில்
பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ள
அந்த சிவலிங்கத்தில்,
சாமிகளின் சக்தி
முழுவதுமாக
உறைந்திருக்கிறது
என்று பக்தர்கள்
ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன்
கூறுகிறார்கள்.

அம்மாவாசை…
பௌர்ணமி…

இன்றும் மக்கள்
கூட்டம் கூட்டமாக வந்து,
உடலால் காண முடியாத
அந்த சித்தரை,
உள்ளத்தால் உணர்ந்து,
அருளால் நிறைந்து,
அமைதியுடன்
திரும்பிச் செல்கிறார்கள்.

 

ஏனெனில்…
சிலர் மரணிக்கிறார்கள்.
சிலர் சமாதி அடைகிறார்கள்.

ஆனால்…
சிலர் காலத்தைத் தாண்டியும்,
மனிதர்களின் வாழ்க்கையில்
அருளாக
வாழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

அந்த அருளின்
அழியாத உயிர்ப்பே…
புரவிப்பாளயம் கோடி சாமிகள்.

🙏 நன்றி 🙏